Το έργο αναπτύχθηκε ως απάντηση στη σύγχρονη μεταναστευτική πραγματικότητα στην Ευρώπη, η οποία έχει επηρεάσει βαθιά την κοινωνική συνοχή, τον δημόσιο διάλογο και τις πολιτικές ένταξης. Παρά τη μακρά ιστορία μετακινήσεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο, οι πρόσφατες εξελίξεις ανέδειξαν σημαντικές προκλήσεις, όπως τα στερεότυπα, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η ανάγκη για πιο βιώσιμες και συμμετοχικές προσεγγίσεις ένταξης.
Το έργο επικεντρώθηκε στην προώθηση μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης, αντιμετωπίζοντας τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ως άτομα με μοναδικές ιστορίες, δεξιότητες και προοπτικές. Μέσα από τη συλλογή προσωπικών αφηγήσεων — που περιλάμβαναν εμπειρίες, ανάγκες, προσδοκίες και στόχους — επιδιώχθηκε η ενίσχυση της κατανόησης και η αποδόμηση στερεοτύπων στις τοπικές κοινωνίες.
Κεντρικός ρόλος αποδόθηκε στις οργανώσεις νεολαίας, οι οποίες λειτούργησαν ως γέφυρα μεταξύ των προσφύγων/μεταναστών και των κοινωνιών υποδοχής. Μέσα από δράσεις ενημέρωσης και διαλόγου, οι νέοι συνέβαλαν στη διάδοση αξιόπιστης πληροφόρησης και στην προώθηση της κοινωνικής ένταξης, ενισχύοντας την ανεκτικότητα και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Στο πλαίσιο του έργου, πραγματοποιήθηκε διεθνής ανταλλαγή στη Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο του 2017, κατά την οποία οι συμμετέχοντες συμμετείχαν σε προσομοιώσεις και παιχνίδια ρόλων, με στόχο την κατανόηση της εμπειρίας των προσφύγων. Μέσα από αυτή τη βιωματική διαδικασία, ανέπτυξαν στρατηγικές «καθημερινής ένταξης», προσαρμοσμένες στις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων.
Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκε μια συλλογή με τίτλο «Σύγχρονα Παραμύθια Ένταξης», όπου οι προσωπικές ιστορίες των προσφύγων μετατράπηκαν σε αφηγήσεις με εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Το υλικό αυτό, μαζί με πρακτικά εργαλεία και κατευθυντήριες γραμμές, χρησιμοποιήθηκε για την ενίσχυση της έννοιας της κοινωνικής συνοχής και της συμμετοχικής ένταξης σε οργανώσεις νεολαίας και τοπικές κοινότητες.