Είναι περιττό να προσπαθήσω να αναφέρω πόσο ωραία περάσαμε με τα παιδιά και πόσα πράγματα έμαθα από αυτά. Το Ροφράνο είναι ένα μικρό ξεχωριστό χωριό, απομονωμένο στη δική του γωνίτσα και ευγνωμονώ το πρόγραμμα, γιατί χάρη σε αυτό έμαθα για την ύπαρξη του. Τέτοιες δράσεις αναδεικνύουν αυτές τις περιοχές της κάθε χώρας και δίνουν την ευκαιρία σε εμάς να τα γνωρίσουμε, με αφορμή το πολύ ενδιαφέρον θέμα στη συγκεκριμένη περίπτωση της δημόσιας τέχνης.
Σίγουρα το πρόγραμμα θα μπορούσε να είναι καλύτερα δομημένο αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν κέρδισα πολλά ως άτομο. Ήρθα σε επαφή με την τέχνη του γκράφιτι με τη συνεργασία και τη βοήθεια των υπολοίπων συμμετεχόντων και μαζί δημιουργήσαμε κάτι πολύ όμορφο. Ήταν μια πολύ δημιουργική διεργασία ενώ το αποτέλεσμα άρεσε αρκετά και στους κατοίκους.
Η συναναστροφή με τα παιδιά που έμεναν στο χωριό και μοιράστηκαν τις ιστορίες τους για το πως είναι να μεγαλώνεις σε μια τέτοια μη αστική περιοχή, αποτέλεσαν βασικά στοιχεία του προγράμματος όπως επίσης και η συναναστροφή με άτομα από τόσες διαφορετικές κουλτούρες. Η εμπειρία μου αυτή σίγουρα με έκανε να σκεφτώ με διαφορετικό τρόπο την έννοια των συνόρων, είτε αυτό αφορά τα μικρά όρια του Ροφράνου είτε τα σύνορα των χωρών και των διαφορών μας.
Παναγιώτα