Νομίζω δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα από το να περιγράφεις μια Erasmus+ εμπειρία σου σε κάποιον που δεν έχει βρεθεί σε ένα παρόμοιο πρόγραμμα στο παρελθόν. Είναι πολύ δύσκολο να μεταδοθούν τα συναισθήματα, οι γνώσεις και ό,τι άλλο ερέθισμα αποκτήθηκε σε ένα τέτοιο πρότζεκτ.
Τον Δεκέμβρη του ’21, λοιπόν, μαζί με άλλους 3 Έλληνες (Feta team, όπως μας έλεγαν περιπαικτικά οι Ισπανοί) ταξιδέψαμε για τη Λάρνακα της Κύπρου εκεί όπου θα συμμετείχαμε στο πρόγραμμα «Eurogames». Από τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου και τους διοργανωτές (Ένωση Αγίων Αναργύρων Λάρνακας-ΕΝΑΑΛ) μέχρι και τον τελευταίο συμμετέχοντα που γνώρισα σε αυτό το πρόγραμμα ήταν όλοι υπέροχοι, πολύ αξιόλογοι άνθρωποι. Παίξαμε παιχνίδια, φάγαμε υπέροχα παραδοσιακά φαγητά από όλες τις ευρωπαϊκές κουζίνες, τραγουδήσαμε πολύ, επισκεφτήκαμε αρχαιολογικούς χώρους, οι ποδοσφαιρόφιλοι του πρότζεκτ προπονηθήκαμε με την τοπική ομάδα, μα πάνω απ’όλα κάναμε δυνατές φιλίες ζωής με άτομα από όλη την Ευρώπη κι αυτό τολμώ να το δηλώνω χωρίς υπερβολή.
Για όποιον βρίσκεται σε κάποιου είδους δίλημμα για το αν θέλει να ζήσει ή όχι μια τέτοια εμπειρία, μπορώ να του πω με απόλυτη βεβαιότητα ότι έχει ήδη χάσει πολύ χρόνο με το να το σκέφτεται. Βγείτε από το Blog αμέσως και πηγαίνετε να δηλώσετε συμμετοχή!!!
Μανούσος
Για εμένα προσωπικά το να δηλώσω σε αυτό το πρόγραμμα ήταν πολύ εύκολο, διότι μόλις είχα επιστρέψει από ένα άλλο Erasmus+ και ήμουν ζεστός και ενθουσιασμένος με την όλη κατάσταση. Ομολογουμένως η διαδικασία ήταν παρόμοια, ωστόσο σίγουρα θα το ξεχώριζα σε πολλά θέματα. Παρόλο που ο καιρός της Κύπρου είναι τρομερά καλοκαιρινός, κάποιοι από εμάς μάλλον δεν έχουν την τύχη με το μέρος τους και πέσαμε πάνω σε περίοδο καταιγίδων. Αυτό δεν μας πτόησε καθόλου και συνεχίσαμε δυναμικά κάνοντας πολλές δραστηριότητες. Γνωριστήκαμε όλοι μεταξύ μας, πράγμα που για 50+ άτομα στην αρχή μου φαινόταν ακατόρθωτο! Όλοι ανοιχτοί ή κλειστοί χαρακτήρες πρόσφεραν με τον μοναδικό τους τρόπο στο πρόγραμμα και πιστεύω πως κέρδισαν πολλά ως αντάλλαγμα. Και ναι θα το πω, ίσως από τις καλύτερες «διακοπές» που μπορεί να τύχουν σε έναν νέο-έφηβο… Και όταν τελικά με πολλή λύπη, «αναγκαστήκαμε» να βάλουμε τέλος σε αυτόν τον πανέμορφο κύκλο συνειδητοποίησα κάτι πολύ σημαντικό: Ο κόσμος που αναλαμβάνει και συμμετέχει σε τέτοιου είδους προγράμματα έχει την ψυχή ενός «Πολίτη του Κόσμου», με αγάπη για το διαφορετικό και περιέργεια για το άγνωστο!
Όπως είπε πολύ πετυχημένα ο σύντεκνος Μανούσος, ΕΣΥ, ναι, ΕΣΥ που διαβάζεις αυτό το κείμενο δήλωσε σε κάτι που σου αρέσει, ΧΘΕΣ κιόλας. Να περνάτε καλά!
Στέλιος