Να ξεκινήσω αναφέροντας πως το να πραγματοποιήσω ένα τέτοιο ταξίδι ήταν στόχος μου εδώ και πολλά χρόνια και επιτέλους επετεύχθη.
Αφού πέρασε το πρώτο άγχος μέχρι να κλείσω τα εισιτήρια και να βεβαιωθώ πως μπορώ να ταξιδέψω με την παρούσα κατάσταση του covid, η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε και φαινόταν πως το ταξίδι βρισκόταν προ των πυλών. Κι έτσι, έφτασε και η μέρα που αναχωρούμε για την Ισπανία. Ενθουσιασμός, άγχος, προσμονή... Ανάμεικτα συναισθήματα και σκέψεις, ερωτήματα όπως "τι να περιμένω;" με απασχολούσαν καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Όταν επιτέλους φτάσαμε, γνωριστήκαμε με τους υπόλοιπους που είχαν φτάσει παρόμοια ώρα με εμάς και βολευτήκαμε στα δωμάτιά μας, κουρασμένοι αλλά πολύ ενθουσιασμένοι γι αυτό που μας περίμενε.
Οι πρώτες μέρες του project, μέρες γνωριμίας και προσπάθειας να συγκρατήσουμε τα ονόματα των υπόλοιπων ατόμων (και των 36!) αλλά και κοινωνικοποίησης. Μέσα από διάφορες ασκήσεις, θέατρο, μίμηση, energizers, παιχνίδια και παρουσιάσεις, γνωριστήκαμε με τα υπόλοιπα άτομα και ήρθαμε τόσο κοντά που ήταν ειλικρινά σαν να γνωριζόμασταν μια ολόκληρη ζωή. Μία εβδομάδα συντονίσαμε τη ζωή μας 36 άγνωστοι, προερχόμενοι από τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα, χώρες, κουλτούρες. Καταφέραμε να μεταδώσουμε μηνύματα όπως αυτό της ισότητας των ανθρώπων και ιδίως των δύο φύλων, να ενημερωθούμε για το καθεστώς ισότητας σε άλλες χώρες και να κινητοποιήσουμε δυνάμεις αλλαγής προς το συμφέρον των λιγότερο ευνοημένων κοινωνικών ομάδων. Γνωρίσαμε καλύτερα τον εαυτό μας, τα όριά μας, και πολλές φορές κληθήκαμε να τα ξεπεράσουμε. Ένας κόσμος γεμάτος ευκαιρίες, εμπειρίες και γνώσεις είχε παρουσιαστεί μπροστά μας και προσπαθούσαμε να αφομοιώσουμε τις πληροφορίες που διαδέχονταν η μια την άλλη. Από τις πιο ωραίες και διασκεδαστικές στιγμές ήταν τα "cultural nights" όπου δοκιμάσαμε εθνικά πιάτα και λιχουδιές από τις υπόλοιπες χώρες και χορέψαμε παραδοσιακούς χορούς, ένα μαγευτικό ταξίδι σε 11 διαφορετικούς προορισμούς, κατευθυνόμενο από τους πιο αρμόδιους, τους κατοίκους των χωρών αυτών.
Την προτελευταία μέρα του ταξιδιού μας και παγκόσμια ημέρα των γυναικών, πήραμε μέρος σε μια πορεία για τις γυναίκες στο Σαν Σεμπαστιάν, μια εμπειρία που μας έφερε πολύ κοντά με την κουλτούρα των Βάσκων που μας φιλοξενούσαν, άλλωστε ποιός καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις έναν λαό από το να αγωνιστείς γι' αυτά που εκείνος αγωνίζεται; Μέσα και από την ομάδα των Βάσκων που είχαμε στο project μάθαμε ακόμη περισσότερα πράγματα για εκείνους, ενθουσιαστήκαμε και ταυτιστήκαμε μαζί τους.
Δεν γίνεται να μην αναφερθώ στις φιλίες που δημιουργήσαμε, φιλίες με άτομα από όλη την Ευρώπη, που ανανεώνουμε το ραντεβού μας για κοινά ταξίδια ή άλλα project. Γνώρισα ανθρώπους που ανυπομονώ να ξαναδώ, να ξαναδιδαχτώ από αυτούς και που με ώθησαν να γίνω ο πιο αυθεντικός μου εαυτός, να λαμβάνω δράση όταν χρειάζεται και να διεκδικώ τα δικαιώματά μου. Τέλος, όπως και σε κάθε ταξίδι, συνειδητοποιείς πόσα πράγματα εκεί έξω σε περιμένουν, πόσες ευκαιρίες υπάρχουν για να κυνηγήσεις και πόσα νέα πράγματα να ανακαλύψεις...
Την χρειαζόμουν αυτή την εμπειρία και νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη που την απέκτησα. Ευχαριστώ ειλικρινά όλους όσους βοήθησαν για να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι.
Δέσποινα