Το Erasmus+ "όνειρο" της Σουζάνας

“I have a dream”
Πριν λίγες μέρες επέστρεψα από το πρώτο μου ευρωπαϊκό πρόγραμμα ανταλλαγής νέων στο οποίο συμμετείχα. Το όνομα του έργου είναι «I have a dream» και ήταν όντως ονειρικό! Πραγματοποιήθηκε στα Περβόλια της Κύπρου, ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό κοντά στη Λάρνακα στις 17-25 Μαρτίου 2022 και στο πρόγραμμα συμμετείχαν εκπρόσωποι από 7 διαφορετικές χώρες.

Στόχος του προγράμματος ήταν η ευαισθητοποίηση σχετικά με την εξάλειψη των διακρίσεων, των στερεοτύπων και του ρατσισμού. Ειδικότερα, στόχος του προγράμματος ήταν η κατανόηση των αιτιών, των μορφών, των επιπτώσεων των διακρίσεων και των προκαταλήψεων. Εμβαθύναμε σε έννοιες όπως η ξενοφοβία, τα στερεότυπα, η αξία της ανεκτικότητας και αποκτήσαμε γνώση για το πώς οι νέοι και οι ενήλικες μπορούν να καταπολεμήσουν τις διακρίσεις και να προωθήσουν την αποδοχή και πώς μπορούμε όλοι να αγκαλιάσουμε τις διαφορές μεταξύ των μοναδικών μας πολιτισμών. Ενώ υπάρχει ποικιλία, υπάρχουν και ομοιότητες
πολλές πτυχές της καθημερινής ζωής, όπως μουσική, παραδοσιακοί χοροί, φαγητό και ούτω καθεξής. Και τώρα το ενεργό μέρος...

Το έργο περιελάμβανε υπαίθριες και εσωτερικές δραστηριότητες, όπως διαδραστικά παιχνίδια, παιχνίδια για τη διάσπαση του πάγου και δημιουργία ομάδας, εργαστήρια, παρουσιάσεις, συζητήσεις και συζητήσεις. Επίσης, δουλέψαμε σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες χρησιμοποιώντας μη τυπικές και άτυπες εκπαιδευτικές μεθόδους.

Ο πιο σημαντικός παράγοντας που έκανε αυτή την εμπειρία αξέχαστη για μένα ήταν ότι πολύ σύντομα, ειδικά λόγω όλης αυτής της συνεχούς αλληλεπίδρασης, όλοι οι συμμετέχοντες ήρθαν κοντά ο ένας με τον άλλον και κάναμε νέες φιλίες. Παρόλο που ήταν η πρώτη φορά που γνώρισα όλους τους ανθρώπους εκεί, από τις πρώτες κιόλας ώρες ένιωσα ότι τους γνώριζα από παλιά και πέρασα πραγματικά υπέροχα. Εγώ και οι συμπαίκτες μου από την Ελλάδα γελούσαμε δυνατά όλη την ώρα και απολαύσαμε κάθε δραστηριότητα.

Πέρα από τα παραπάνω, μάθαμε για τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες σε άλλες χώρες, συνήθειες, ξένες γλώσσες, νέα μουσικά στυλ και δοκιμάσαμε φαγητά και ποτά από κάθε χώρα. Συνειδητοποίησα ότι ανεξάρτητα από την καταγωγή μας, είμαστε όλοι κάτοικοι του ίδιου πλανήτη, όλοι έχουμε κοινές ανάγκες και ανησυχίες και ότι με υπομονή, ανεκτικότητα και αγάπη, μπορούμε να ευδοκιμήσουμε. Ένα αίσθημα ευτυχίας και ευγνωμοσύνης με κυριεύει ακόμα.

Σουζάνα